8 maja 2015

Jest cudem

Mówią o nim, że jest cudem. Największym darem. Skarbem, który możesz otrzymać tylko raz. Drugiego nie dostaniesz. Każdy z nas ma tylko jedną szansę. Tylko jedyną możliwość, którą musi wykorzystać jak najlepiej. Nic w nim nie można zmienić. Nie da się nic cofnąć, wykasować czy wymazać. Każda decyzja jest nieodwracalna. Mówią, że jest niesamowite, fascynujące, ekscytujące. Czasem za krótkie i trudne do zrozumienia. Bywa że wysypane cierniami, czasem pełne zakrętów. Drogowskazy w nim bywają trudne do zrozumienia. Nigdy nie jest zwyczajne. Jest bardzo kruche. Pełne radości i smutki. Znajdziesz w nim porażki i sukcesy. Każdego jest inne. Tyle ile ludzi na świecie, tyle różnych niepowtarzalnych scenariuszy. Każdy inaczej je spędzi. Inaczej zakończy. Niektórzy z nas walczą o każdą chwilę, by je tylko przedłużyć. Dziękują za kolejną minutę, modląc się o kolejną. Inni nie zdają sobie z sprawy, że to najcenniejszy prezent jaki otrzymali kiedykolwiek. Lekceważą go. Nie szanują. Drwią sobie z niego. Dla jednych jest wartością nadrzędną. Czymś najważniejszym. Są też tacy, dla których znaczy tak niewiele, iż sami decydują się je przerwać. Nie do końca zdają sobie sprawę z tego, że nie do nich powinna należeć decyzja o jego końcu. Robią coś czego nie można odwrócić.




Życie. Tylko od nas zależy jakie będzie. To my decydujemy o tym, jak będzie wyglądało. O tym jak je spędzimy, jakich wyborów dokonamy. Żyjemy nie zastanawiając się nad jego niezwykłością, przyjmujemy to jak o coś bardzo oczywistego. Jest, należy od nas i to my nim rządzimy. Czasem narzekamy, że bywa ciężkie, mało atrakcyjne, że leci za szybko albo, że okropnie się ciągnie. Oceniamy życie innych, porównując je do naszego. Bywa i tak, że zazdrościmy życia innym. Nie doceniamy jego wartości. Zostało nam podarowane. Myślimy, że jest już tylko nasze. 
Jego wartość poznajemy dopiero w skrajnie trudnych sytuacjach. W chwilach, gdy jest zagrożone życie nasze lub naszych najbliższych. Tych, bez których nasze życie nie byłoby takie same. Gdy ukochane osoby gasną w oczach, gdy sami godzą się ze swoim odejściem. Gdy wszystko wisi na włosku. Dopiero wtedy dostrzegamy jak jest ważne. Jak delikatne i niezwykłe. Wówczas zaczynamy rozumieć jak bardzo jest kruche. Jak ogromnie cenne. Kiedy tracimy kogoś bliskiego, naprawdę to odczuwamy. Zaczynamy zastanawiać się nad jego niezwykłością. Czasem śmierć innych może być dla nas zaskoczeniem, nie jesteśmy przygotowani na stratę. Jeszcze rano wymieniliśmy się w kuchni uśmiechami, żartowaliśmy, krótka wymiana zdań. A w południe dowiadujemy się, że już nigdy nie usłyszymy znajomego stukania obcasów na schodach. Nie będziemy mogli opowiedzieć o wrażeniach ze szkoły, o których czasem nie chciało nam się rozmawiać. Zostaniemy z poczuciem, że jeszcze tyle rzeczy mieliśmy powiedzieć. Chcieliśmy tyle razy powtórzyć, że kochamy. Już nie zdążymy... Nigdy więcej. Czasem bywa tak, że życie ukochanych gaśnie z dnia na dzień. Ktoś bliski cierpi, nie ma siły na walkę, godzi się z odejściem. Raz wspominałam tu o Anii. O tym jak rodzina ze względu na cierpienie pozwala odejść. Nie liczą się już ze swoim egoizmem, dają ulotnić się życiu ze schorowanego, cierpiącego ciała. Ich ból był ogromny, niewyobrażalny. Gdy życie dobiega końca widzimy wszystkie piękne chwile, które naglę pękają jak bańka mydlana. Za jednym dotknięciem, przy jednym mocniejszym podmuchu wiatru. Czujemy wtedy jakie jest delikatne i ulotne. Nie znamy dnia, ani godziny. Często nie szanujemy tego co mamy. Nie doceniamy. Jesteśmy lekkomyślni. Kusimy los, wystawiając życie na próbę. Każdego dnia, ktoś wychodzi z domu, a potem nigdy już do niego nie wraca. Pozostawia po sobie niezałatwione sprawy, niesprzątnięte biurko, niewyprasowane pranie. Pozostawia ból i łzy najbliższych. Poczucie pustki i ogromną tęsknotę. Pozostawia po sobie coś, co już nikt niczym nie będzie w stanie wypełnić. Uświadamiamy sobie, że niczego nie można cofnąć, przewinąć jak w filmie. Nic się nie powtórzy. Jesteśmy bezsilni. Nic nie możemy zrobić. Nieważne jak bardzo by się tego pragnęło. Dlatego jest ono tak wyjątkowe. Drugiego nie możemy dostać za żadne pieniądze. Nikogo nie możemy przekupić.
Ja świadomie mogę powiedzieć "Kocham cię życie".  Pomimo wszystkich złych chwil i przykrych wspomnień. Zdaję sobie sprawę z powagi tego daru. Szanuję go. I jestem niesamowicie wdzięczna. 


Zdajesz sobie sprawę z tego jak wspaniałym darem jest życie?

_________________________________________________________________
Ponad 2900 osób lubi mój profil na Facebooku, jeżeli spodobał Ci się mój blog Ty także możesz do nich dołączyć!

                                                                             

44 komentarze:

  1. Bardzo moim zdaniem dojrzały post. Ja uważam, że każde życie jest dobre, ma swoje wady i plusy. Czasami nie ma się już sił, ale trzeba dać radę :)
    poleksandra.blogspot.com KLIK

    OdpowiedzUsuń
  2. życie to największy dar jaki dostaliśmy i ja również, mimo wszystkich złych sytuacji, mogę powiedzieć, że je kocham ♥
    adgam.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  3. Za często zapominamy jak ważnym darem jest życie i jakie mamy szczęście, że je otrzymaliśmy. Ja zawsze sobie przypominam o tym w gronie przyjaciół i też podczas spotkań rodzinnych. Wiem, że jestem tu dla nich, a oni dla mnie i że właśnie oni są sensem mojego życia. Niestety zbyt rzadko doceniamy ten dar :(

    http://nobody-noobody.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  4. Powinniśmy cieszyc się z życia i szanować każdą minutę, bo jest ono darem! :)
    http://agataweranika.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  5. życie jest darem który dostajemy tylko raz i każdy powinien je szanować ;)

    pozdrawiam
    tiffani426.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  6. Oliwka przynudzasz już... Zrób jakiś 'lekki' post.

    OdpowiedzUsuń
  7. Cudowny post ! ;3 Bardzo miło się czytało i pobudzało to refleksji.
    Życie mamy tylko jedne więc cieszmy się Nim i Je szanujmy ! :)

    http://neverrrrstopdreaming.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  8. Masz rację, życie jest niezwykłym darem. Świetne zdjęcia! :)
    Mój blog- klik

    OdpowiedzUsuń
  9. Chociaż jestem od Ciebie starsza to i tak uwielbiam czytać Twoje posty. Ja napisałam podobny

    Życie to wielki dar oraz...

    http://pozytywnie-nastawiona.blogspot.com/2015/04/bezcenny-skarb.html

    OdpowiedzUsuń
  10. Kocham czytać twoje posty, bo zawsze mnie motywują i wręcz zmuszają nad rozmyślanie o tych tematach :)
    Śliczne zdjęcia!

    22-ffashion.blogspot.com - klik :)

    OdpowiedzUsuń
  11. Super post,wiele dał mi do myślenia.

    http://inaatii.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  12. Świetne zdjęcia! Bez życia nie jesteś kimś, nie jest się osobą, niektórzy tego nie doceniają...
    Zapraszam - kacper-podolski.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  13. Śliczne zdjęcia! Twoje posty zawsze są takie interesujące.
    Masz cudowną sukienkę :)
    http://joanna-szwed.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  14. Dobrze napisane. Nadal jest bardzo dużo ludzi którzy nie zdają sobie sprawę jakimi są szczęściarzami że żyją.

    niktniewidzi.blogspot.com (KLIKNIJ TUTAJ)

    OdpowiedzUsuń
  15. Świetny post! Ja czasami myślę czym jest życie, czy jest coś cenniejszego..

    blogmalolaty.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  16. Jejku, jaki cudowny post, aż nie wiem co napisać!
    Ja doceniam życie, jest jedyne i wyjątkowe, dlatego warto żyć i cieszyć się z tego, że dostaliśmy taki cudowny dar :)

    Pozdrawiam!
    wdrodzepomarzeniaa.blogspot.com - kliik!

    OdpowiedzUsuń
  17. Genialny post!
    Prześliczne zdjęcia<3
    Życie to naprawdę cudowny dar!

    Pozdrawiam cieplutko :*
    ✿by Sylwia - klik✿

    OdpowiedzUsuń
  18. Jak zwykle motywujący post ((:

    OdpowiedzUsuń
  19. Dokładnie, życie jest niesamowitym darem, szczęściem ;)
    nataa-liiaa.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  20. Zdaję sobie sprawę z tego, że życie jest cudownym darem, zwłaszcza, że niektórym zostało one odebrane za wcześnie. Śliczne zdjęcia!
    http://via-martyna.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  21. Życie jest największym darem jaki kiedykolwiek dostaliśmy. Powinniśmy je doceniać! Ja swoje zdrowie/życie doceniłam dopiero wtedy, kiedy miałam podejrzenie że jestem poważnie chora, ale na szczęście myliłam się. Powinniśmy doceniać każdą chwilę swojego życia! Nawet te złe, bo wszystko dzieje się po coś :)

    ♥ Julia Blog - Nowy post! KLIK ♥




    OdpowiedzUsuń
  22. sukienka śliczna . lubię twoje posty, piszesz zwięźle ciekawie,
    a mala ilość zdjęć sprawia, ze milo się czyta, ogląda i powraca jeszcze raz do ciebie! <3

    http://delavie-paula.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  23. Ja niedawno przekonałam się jak cudownym darem jest życie, gdy o włos go nie straciłam... To było najgorsze chwile w moim życiu, ale dzięki temu naprawdę je teraz doceniam.

    malinkamojabajka.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  24. A ja zachwycam się zdjęciami :o <3
    http://carollyndcaro.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  25. Czytam CIę już długo, ale jakoś nigdy nie zdecydowałam się na komentarz.. Jestem starsza od Ciebie, kojarzę Cię z podstawówki. Zapamiętałam Cię jako małą, słodką i rozczochraną Oliwkę :) teraz czekam na każdy post, są niesamowite i zawsze dają mi do myślenia. Ten szczególnie uderzył w mój czuły punkt. Nigdy nie przestawaj pisać! Już czekam na kolejny post :)

    OdpowiedzUsuń
  26. Ciężko sobie uświadomić jak cenne jest życie :c Bardzo długo czytam Twój blog... Każdy post jest tak wyjątkowy, niepowtarzalny... I te zdjęcia! Zawsze idealnie pasują do tematu :) Nigdy nie przestawaj pisać! :)

    Przełamałam się. Może ktoś przeczyta mój szczery post, nowy początek :D
    olkoz.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  27. Świetny post, jak zawsze.
    Najgorsze właśnie jest porównywanie życia.

    zuuziaa.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  28. Świetny wpis, dający do myślenia! :)

    OdpowiedzUsuń
  29. Bardzo fajnie napisane. Cudowne zdjecia <3

    rilseee.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  30. piękna, delikatna sukienka;)

    OdpowiedzUsuń
  31. Myślałam, że popłaczę się czytając ten post. Dziękuję za przypomnienie o wartości życia, bo czasem zdaża mi się zapomnieć o tym, jak bardzo jest cenne i że żadna chwila się nie powtórzy, że nie dostaniemy "drugiej szansy". Twoje posty są naprawdę mądre i dają do myślenia. /czytelniczka

    OdpowiedzUsuń
  32. Od pierwszych słów wiedziałam, o co chodzi. Pięknie to napisałaś. Czy ja zdaję sobie sprawę, że życie to taki wspaniały dar? Na pewno nie na 100%, czasem o wiele, wiele mniej. Staram się go szanować i znosić wszystkie trudności, jakie ze sobą niesie, kocham je, choć czasem bywa podłe...

    my-life-my-troubles.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  33. Piękne zdjęcia. Kliknęłam. jak możesz to kliknij u mnie w Choies http://www.wlosymuszabycdlugie.blogspot.com/2015/05/choies-w-codziennym-stylu.html i jutro w Dresslink. Buziaki.

    OdpowiedzUsuń
  34. Ale ładne zdjęcia :) Świetnie napisałaś tego posta :)

    lifeee-is-beautiful.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  35. Ja sobie zdaję z tego sprawę, zwłaszcza teraz gdy kilka dni temu dowiedziałam się o chorobie przyjaciółki. Szkoda, że dopiero tragedia tak mocno otwiera ludziom oczy.

    OdpowiedzUsuń
  36. śliczne zdjęcia <3
    fibely.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  37. Mądrze napisane, największym szczęściem jest to, że żyjemy, a wiele ludzi nie zdaje sobie z tego sprawy

    Zapraszam do mnie
    another-view-blog.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  38. Piękne słowa. To od nas zależy, to jak je przeżyjemy. Masz całkowitą racje.
    Zapraszam LIVER MORIUM- klik!

    OdpowiedzUsuń
  39. http://maly-czlowiek-myslacy-inaczej.blogspot.com/2015/05/zycie-jest-cudem.html#comment-form
    ŚCIĄGARA! (ONA NIE TY OLIWKO)

    OdpowiedzUsuń
  40. SKANDAL! Kto blokuje sprzedaż książki Wojciecha Sumlińskiego pt. Niebezpieczne związki Bronisława Komorowskiego?, czytajcie więcej na: http://ulubione.blutu.pl

    OdpowiedzUsuń
  41. Ten komentarz został usunięty przez autora.

    OdpowiedzUsuń

Dodając komentarz stajesz się częścią bloga! Weź jednak pod uwagę, że jest to mój teren, treść jest nieśmiertelna, a Ty mimo wszystko nie jesteś anonimowy.