17 marca 2015

Dwie różne historie


Opowiem Wam dwie historie. Prawdziwe. Dziś nie wkręcam i nie fantazjuje. Dwie historie, które nie miały prawa się połączyć, bo są tak odległe i różne. Dwa różne środowiska. Dwa odległe światy. Łączy je jedno miasto.
Sebastian. Jego życie nigdy nie było proste i łatwe. Dzieciństwo nie miało nic wspólnego z szczęśliwym bytem dzieci w filmach czy reklamach. Słodkie, bajkowe, bezproblemowe. Nawet nie miało nic wspólnego z życiem zwykłych dzieci. Gdy miał 12 lat zaczął żyć na własny rachunek. Miał dopiero 12 lat. W tym wieku, jego rówieśnicy grali w piłkę, oglądali bajki i narzekali na zadanie domowe. On w tym wieku musiał radzić sobie sam, choć był jeszcze dzieckiem. Dzieckiem nieświadomym wielu zagrożeń i niebezpieczeństw. Może dlatego tak łatwo wpadł w nieodpowiednie towarzystwo, uzależnił się od narkotyków. Nałóg wciągnął go na wiele lat i zaważył na całym jego losie. Ktoś jednak go zauważył, wyciągnął do niego pomocną dłoń. Przeszedł kurację odwykową. Dziś już nie bierze, ale narkotyki pozostawiły ślady na jego ciele. Mimo tego, że ma dopiero trzydzieści lat jest prawie siwy, jego oczy błądzą nerwowo. Teraz żałuje. Wie, że gdyby nie nałóg byłby zupełnie innym człowiekiem. Jego życie wyglądałoby całkiem inaczej. Teraz chce, próbuje wyjść na prostą. Pracuje rozdając ulotki. Z zarobionych pieniędzy opłaca pokoik bez wody i prądu. Ludzi takich jak on jest łatwo wykorzystać, są prostym celem. Już raz został okradziony, oszukany i pobity. Rana na nodze, która była niemal już zagojona otworzyła się na nowo. Nie jest mu łatwo, jednak w jego życiu jest światełko nadziei. Światełkiem tym są dobrzy ludzie, których spotyka na swojej drodze. Życzliwi, bezinteresowni, Ci, którzy nie patrzą na niego krzywo i nie mówią, że ma na co zasłużył. W końcu miał tylko 12 lat, a to nie wiek na podejmowanie decyzji, to nie wiek, w którym dziecko powinno troszczyć się samo o siebie. On choć ma niewiele, sam bardzo potrzebuje wsparcie także chce pomagać...
Ula, Krzysiek, Maja, Julia i Kasia. Warszawscy licealiści. Oni dostrzegli w Sebastianie człowieka, nie potępiają, nie wytykają palcami. Akceptują. Rozumieją. Są nadzieją, tym światełkiem. Są autorami projektu społecznego Homeless =/= Hopeless. Jego celem jest pomoc bezdomnym, ale także złamanie stereotypu, że są to ludzie, którzy znaleźli się w takiej sytuacji z własnej winy i nie chcę z niej wyjść, że są to ludzie bez historii. Ta piątka to osoby z sercem na dłoni. Mimo wygodnego, beztroskiego życia zauważyli coś, czego większość nastolatków nie dostrzega, bo nie chce, bo nie potrzebuje, bo nie ma czasu, ani ochoty. Zwrócili uwagę na słabszego, często bezradnego, poranionego przez życie. W ramach projektu organizują zbiórki darów i akcję 'Zawieś posiłek'. Sami szukają lokali, których właściciele chcieliby się przyłączyć i zgodziliby się na zawieszanie ciepłej herbaty, pierogów czy kebaba. Wszystko wygląda bardzo projektowo, profesjonalnie. Jest jednak coś, co naprawdę ścisnęło mnie za serce. Ci młodzi ludzi nie tylko pomagają, organizują zbiórki, ale przede wszystkim rozmawiają. Bez obawy podchodzą, zagadują. Widzą w tych poranionych ludziach drugiego człowieka, który potrzebuje zainteresowania, odruchu serca i ciepłego słowa. 
Z jednej strony Ci ludzie, którzy w którymś momencie dokonali złych wyborów, skręcili nie w tą ulicę, w którą trzeba było, a drugiej młodzi, ambitni, przed którymi otworem stoi całe dorosłe życie. Dwa tak różne światy, wydaje się, że bez żadnego wspólnego elementu, a jednak. Łączy ich człowieczeństwo. To czego brakuje większości. Wzdrygamy się na widok brudnego, śmierdzącego bezdomnego. Nie mamy czasu, a może chęci dostrzec w nim osobę taką jaką jesteśmy my. A ta piątka przyjaciół znajduje czas na rozmowę, nie wstydzą się przesiadywać z nimi na ławkach, słuchają, dają ciepłe słowo i zrozumienie. Może nie dużo, ale dla Sebastiana znaczy wiele.
Ty też możesz coś zrobić! Mały, naprawdę niewielki gest. Płacąc za swój posiłek w budce, przy której wisi plakat, możesz zapłacić za jeden więcej, dla nieznajomego, potrzebującego! Zostanie on zapisany na tablicy, a po niego zgłosi ktoś, dla kogo będzie to pierwszy i jedyny posiłek tego dnia. Możesz jeszcze wpisać się na listę, zostawić krótką notatkę dla osoby, której fundujesz jedzenie. Naprawdę warto jest czasem odmówić sobie batonika czy paczki chipsów, dla kogoś kto jest naprawdę w ciężkiej sytuacji.
A, jeszcze jedno- widząc bezdomnego nie osądzaj, nie potępiaj. Nigdy nie wiesz jakich wyborów musiał dokonać, co go w życiu spotkało i jak kręte były jego ścieżki!

Będąc dwa tygodnie temu w Warszawie mogłam spotkać się autorkami projektu, zawiesić posiłki i zobaczyć jak pomagają, podchodzą i rozmawiają. Dziękuję.

Co myślicie o takich projektach?
_________________________________________________________________

Ponad 2500 osób lubi mój profil na Facebooku, jeżeli spodobał Ci się mój blog Ty także możesz do nich dołączyć!
                                                                             

31 komentarzy:

  1. Twoje posty naprawdę dają do myślenia! Czyta się i nawet nie chce się przestać.

    OdpowiedzUsuń
  2. Uważam, że takich projektów powinno być jeszcze więcej. Jestem jak najbardziej za!:)
    www.niekontrolowanee.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  3. Niesamowicie dojrzały post. Normalnie serce pęka jak słyszę o takich ludziach ktorzy potrzebuja pomocy! Przepięknie opisane. Świetny projekt oby więcej takich ludzi było na świecie. Zawsze mówią ze całego świata nie da się zbawić. Ale tą cząstkę. ! :)
    ~Natalia z mellarkeverdeen. :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Pięknie to opisałaś! To niesamowite, że są osoby na tym świecie są takie dobre i mają takie wielkie serduszka. Na prawdę niesamowite! Dzięki takim ludziom zmienia się światopogląd.

    http://juulia-juliaa.blogspot.com/?m=1

    OdpowiedzUsuń
  5. No tak, uważam podobnie. Projekty potrzebne są dla ludzi jak i zwierząt. Oni najczęściej wiele w życiu przeszli, a takie posiłki to dla nich coś wielkiego. Zdarza się, że wpadli w alkoholizm, z którego trudno jest wybrnąć.
    Wzięłabym udział w takiej akcji. ;) Nie daję tylko pieniędzy takim osobom, które siedzą przed sklepem. Nie raz spotkałam się z sytuacjami, w których tacy ludzie wydawali je na piwo, ćwiartki, nie na jedzenie..ani nic, co mogłoby się komuś przydać.


    http://ogoniasteo.bloog.pl/?smoybbtticaid=614865

    OdpowiedzUsuń
  6. twoje posty są takie przemyślane, prawie zawsze skłaniają do głębszej refleksji. Fajnie, że chcesz przekazać coś wartościowego. Bardzo Ci kibicuję Oliwo ;)
    pozdrawiam
    http://tiffani426.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  7. Powinno się pomagać bezdomnym. Naprawdę, zapisywanie posiłków to świetny pomysł. Nie zawsze mamy czas iść z potrzebującym i kupić mu jedzenie a w takim miejscu możemy zrobić to nie poświęcając za dużo czasu, którego niestety nie jest za wiele. Jestem tylko ciekaw czy Ci, którzy sami zafundowali sobie takie życie, a nie dostali kopniaka od życia, nie będą chodzić i darmowo jeść, a kasę, którą przeznaczyli by na jedzenie wydawali by na alkohol. Problem może leżeć też w cwanych studencikach, którzy myślę, że chętnie skorzystaliby z gratisowego posiłku. Pozdrawiam, świetny blog. http://mustgetup.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  8. To my dziękujemy za wsparcie! Takie bezinteresowne osoby jak Ty dodają nam motywacji do dalszego działania!
    Pozdrawiamy serdecznie, a wszystkich, którzy są ciekawi i chętni do pomocy zapraszamy na nasz fp na facebooku :)
    Bardzo wdzięczni
    - Homeless =/= Hopeless

    OdpowiedzUsuń
  9. Bardzo fajnie, że napisałaś taki post, może zmotywuje on wiele osób do pomagania bezdomnym! :)
    Post jak zawsze przemyślany i świetnie napisany!

    Pozdrawiam!

    ♡ ✿ JULIA BLOG – KONKURS I NOWY POST KLIK ✿ ♡

    OdpowiedzUsuń
  10. Cudowny post, cudowne historie, a projekt świetny, warto wziąć w nim udział ♥

    Pozdrawiam!
    wdrodzepomarzeniaa.blogspot.com - kliik!

    OdpowiedzUsuń
  11. podoba mi się ten projekt, chociaż pierwszy raz o nim słyszę ;)
    adgam.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  12. Kilka dni temu niedaleko mojej miejscowości organizowane był zbiórki żywności dla potrzebujących. Takie projekty o którym tutaj wspomniałaś to naprawdę wspaniałe akcje! :)

    http://sapphireblog1.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  13. Podziwiam takich ludzi jak ci licealiści, mam nadzieję, że uda się rozprowadzić to przedsięwzięcie na całą Polskę :)
    http://via-martyna.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  14. Świetny pomysł z tym projektem, bardzo szanuję ludzi, którzy tak bardzo angażują się w pomoc innym. Zwłaszcza, jeśli są w moim lub przybliżonym wieku. Coś wspaniałego. Podziwiam ich i gratuluję odwagi. :)
    Czasami widzę bezdomnych, albo ludzi, którzy na takich wyglądają (np. dziś, ''żule spod sklepu''), ale jeśli widzę, że piją, palą albo są już pijani, to ignoruję. Takim pomagać nie zamierzam. Mogliby wziąć sprawę w swoje ręce, a nie wszystkie pieniądze przepijać. Pogardzam nimi i tego nie ukrywam. Nie obchodzi mnie nawet to, że mogą być nałogowymi palaczami i pijakami, bo jeśli by chcieli, to by z tego wyszli, a nie pluli na chodnik, rozrzucali wszędzie śmieci i prosili przechodniów o drobne. Pomoc bezdomnym, którzy mają problemy, pogubili się w życiu i rozumieją to, OK, ale takim ''żulom'' - zdecydowanie nie.


    ❀my-life-my-troubles.blogspot.com❀

    OdpowiedzUsuń
  15. Piękny post. Uwielbiam blogi, blogerów, którzy poruszają takie ważne tematy. Mimo tak młodego wieku piszesz naprawdę mądrze! :)

    W wolnej chwili zapraszam również do mnie. Spodoba Ci się - skomentuj lub zaobserwuj! :)
    sweeet-coookie.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  16. Bardzo podoba mi się Twój styl pisania. Piszesz tak, że czasami się mam ochotę popłakać.. :)

    rilseee.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  17. Świetny pomysł na posta! Super ci wyszło :)
    Zapraszam: Mój blog-klik!

    OdpowiedzUsuń
  18. Jestem pod wrażeniem, niesamowita akcja! :)

    OdpowiedzUsuń
  19. Ten post daje dużo do myślenia!

    http://zuziaandsheworld.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  20. Bardzo mądrze napisany post. Widać, że go przemyślałaś i bardzo ciekawie Ci wyszedł.
    Uważa, że trzeba pomagać bezdomnym. Dobrze, że powstała taka akcja.
    Zapraszam Wszystkich na konkurs do mnie: blog-joanki.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  21. Wszystkie twoje posty są mądre i zwracają uwagę na problemy, ale ten wg mnie pobił wszystkie :) Cudo.
    http://marrie-blog.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  22. Piękny post.To przykre . Jesteś bardzo mądra.
    Jestem nowa zapraszam na mojego bloga : itsnatala.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  23. Sądzę, że takie projekty są świetne i bardzo potrzebne, powinno być ich więcej :)

    22-ffashion.blogspot.com - klik :)

    OdpowiedzUsuń
  24. Jestem za takimi projektami !
    nataa-liiaa.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  25. Mnie również takie sprawy ściskają za serce. To są tacy sami ludzie jak Ty, czy ja. Nie słyszałam wcześniej o takich projektach, aczkolwiek chciałabym zagłębić się w ten temat.

    http://zawsze-wszedzie.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  26. Szkoda, ze tak mało jest ludzi, którzy pomagają. Wielki szacunek dla tych licealistów. Większość ludzi w tym wieku woli imprezować, siedzieć na Facebooku niż pomagać innym, którzy nie mieli w życiu tylu wygód. Świetny post!
    www.realnataliee.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  27. Brawo! Piszesz o rzeczach naprawdę istotnych. To "zawieszanie" posiłków czy kawy jest jedną z najbardziej sensownych "mód" ostatnimi czasy. Warto również wiedzieć, że obraz bezdomnych również zmieniają ludzie prowadzący w Warszawie czy Gdańsku Kościół Uliczny jak i pojedyncze osoby, które podłapały inicjatywę. Bo chciały.

    OdpowiedzUsuń
  28. No ładnie ! :) zapraszam do mnie -----> http://roznehis.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń

Dodając komentarz stajesz się częścią bloga! Weź jednak pod uwagę, że jest to mój teren, treść jest nieśmiertelna, a Ty mimo wszystko nie jesteś anonimowy.